درآمدی بر ادبیات ناسزاگویی

صد البته و بدون شک یکی از هنرهایی که نزد ما ایرانیان است، هنر متعالی، گرانسنگ و دیرینه ناسزاگویی و فحاشی می باشد.شاید جالبترین نکته در مورد این هنر همه گیر بودن آن است، به عبارت دیگر تمام مردم فهیم و متمدن ما آن را درک می کنند و هر شخص بسته به جایگاه اجتماعی خود به نوعی از آن بهره مند است.

در بررسی های کارشناسانه بسیاری که از طرف اینجانب در ارتباط با پدیده اجتماعی همچون ناسزاگویی انجام شده است، مشخص شد که جایگاه اجتماعی فرد ناسزاگو بسیار در نوع و محتوای فکری و اخلاقی ناسزا تاثیرگذار است. البته در سالهای اخیر با گسترش شهر نشینی و اشاعه فرهنگ برهنگی و ابزارهای ارتباطی نوین، این ناثیر کمتر از گذشته شده است.

یکی از روش های جانبی در کنار این هنر ارزشی(مشابه صنایع پایین دستی در کنار صنایع اصلی و بالادستی) هنر به کار بردن این کلمات است. افراد ماهر و خبره در این کار ناسزا را در بین کلمات عادی و روزانه خود استتار می کنند تا از عواقب احتمال آن در امان باشند.
یکی دیگر از روش های جانبی روش موسوم به "سیخ_کبابSikh_Kabaab" است که فرد گوینده در آن کلمات رکیک خود را مثل تکه های گوجه فرنگی در میان تکه های گوشت کباب(اعم از دل، قلوه و جگر) به کار می برند که همانطور که گوجه فرنگی باعث طعم دادن به گوشت می شود، ناسزا هم بار فرهنگی و میزان اثرگذاری کلام را بیشتر و آن را به اصطلاح خوشمزه تر می کند.

یکی از انواع این هنر، هنر نسبت دادن فرد خاطب به یک شغل دون و سخیف به همراه پسوند "چی_Chee" می باشد که برای تحقیر و نشانه جایگاه اشتباه فرد مخاطب است. مانند : "گاریچی_Gaarichee" که اشاره به عدم تسلط مخاطب به رنندگی است.

اما یکی از پرکاربرد ترین نوع ادبیات رایج در این هنر، ادبیات ناموسی و به اصطلاح فرنگی ادبیات پورنوگرافیک می باشد که شاید خطرناک ترین و در عین حال از زیباترین و تاثیر گذار ترین اقسام این هنر ارزشی می باشد.
انواع و اقسام ناسزاهایی که با حرف "ک_Kaaf" شروع می شوند و همچنین آنهایی که با پسوند "کش_Kesh" خاتمه می یابند از این دسته می باشند.

البته باید در استعمال این گونه لغات و استفاده از این نوع ادبیات دقت لازم و احتیاط کافی را به کار برد، چرا که همانگونه در در بالا ذکر گردید ای ناسزا ها در زمره ناسزا های بسیار خطرناک جای می گیرند و چه بسا فرد در موقع استفاده از آن، باعث آسیب رساندن به خودش بشود.

کارشناسان امر، ساز و کار استفاده از این لغات و نیز میزان خطر آن را به نحوه استفاده و همچنین خطر نارنجک دستی برای فرد پرتاب کننده تشبیه کرده اند، زیرا که اگر فرد پرتاب کننده نتواند نارنجک را محکم در دست خود نگه دارد و یا آن را به فاصله مورد نظر پرتاب نکند ، ممنکن است به خودش آسیب برساند.

استفاده از این لغات در برابر افراد به اصطلاح "لات_Laat" و صنف چاقوکشان در حالیکه فرد خود به هیچ وسیله دفاعی اعم از انواع چاقو و تیزی مسلح نیست، اصلا توصیه نمی شود، چرا که ممکن است که مخاطب نوک تیزی خود را بر روی شکم (ترجیحا ناحیه ناف، البته سینه هم بسیار پرطرفدار است) فرد قرار داده و کمی آن را به سمت داخل بفشارد که در این صورت امکان بیرون ریختن خون از چند قطره تا چند لیتر هم وجود دارد.

( ناحیه ناف به علت وجود گودی درآن بسیار خطرناک است و ممکن است نوک تیزی مورد نظر در آن گیر کرده و میزان خونریزی و پارگی آن بسیار زیاده از حد شود.